اندر مصائب کم‌بینایان و نابینایان در جهرم

اندر مصائب کم‌بینایان و نابینایان در جهرم

جهرم فردا – اگر اهل جهرم باشید بی‌گمان کوچه‌ی امامزاده اسماعیل که به پل محله‌ی صحرا معروف است را به خوبی می‌شناسید اما گمان نکنم بسیاری از شما بدانید که در اولین فرعی این کوچه خانه‌ی ‌قدیمی وجود دارد که  چند سالی است به همت نابینایان جهرمی به عنوان کانون نابینایان جهرمی در حال فعالیت است.
کانونی که البته هیچ تابلویی ندارد و دریغ از یک نشانی بر روی دیوار که بتواند شما را راهنمایی کند.

اگر چه محل کانون از لحاظ موقعیت جغرافیایی در جای خوبی از شهر واقع شده اما خود خانه‌ بسیار قدیمی است و حیاط کوچکش بیشتر از اینکه باصفا باشد دلگیر و افسردگی‌آور؛ گوشه‌ی حیاطش هم اتاق کوچکی است با تعدادی محدود صندلی که به زور ۱۰ نفر را در خودش جای می‌دهد. ما قرار است اینجا به اتفاق دوستان خبرنگار شنونده‌ی صحبت‌های این نابینایان و در واقع دردل‌های انها باشیم به مناسبت روز جهانی عصای سفید.

 کانون فرهنگی اجتماعی نابینایان و کم بینایان شهرستان جهرم در سال ۱۳۸۱ آغاز به کار کرده و در این مدت از بین کم بینایان و نابینایان جهرمی که تعداشان حدود ۳۰۰ نفر تخمین زده می‌شود توانسته برای ۱۲۶ نفر از آنها تشکیل پرونده بدهد و جالب اینکه از این میان ۱۶ نفر آنها تحصیلات دانشگاهی دارند.

مسایل و مشکلات نابینایان
در ابتدا ای نشست خودمانی یاسر کلوانی مسئول کانون فرهنگی اجتماعی نابینایان و کم بینایان شهرستان جهرم و عضو شورای تشکل‌های معلولین استان فارس شروع به صحبت می‌کند و می‌گوید: من ۱۵ سال مسئول این کانون هستم و این مکان توسط بچه‌های نابینا و با هزینه خودشان تامین شده است.
وی که نبود مکان مناسب برای کانون، ایاب و ذهاب و نبود وسیله نقلیه برای جابه‌جایی نابینایان و بیکاری آنها را از جمله مشکلات نابینایان جهرم عنوان می‌کند می‌افزاید: یک نابینا  علاوه بر اینکه برای رفت و آمد حتما نیاز به فرد دوم دارد به وسیله نقلیه مناسب برای جابه‌جایی هم احتیاج دارد اما در سطح شهر ما هیچگونه وسیله نقلیه‌ی استاندارد و مناسبی ویژه‌ی معلولین و نابینایان وجود ندارد.

بیکاری؛ درد اصلی
کلوانی درباره معضل بیکاری نابینایان نیز می‌گوید:  بسیاری از نابینایان تحصیل کرده‌اند اما در بحث اشتغال در سطح شهر از آنها استفاده نمی‌شود حتی مکانی مناسب برای آموزش حرفه‌ی مناسب و ارائه کارهایشان برای فروش وجود ندارد در صورتی‌که ادارات موظف هستند ۳ درصد از  میزان جذب نیروهایشان از معلولان باشد اما در ادارات و سازمان‌های شهرستان جهرم تعدادجذب نیروهای معلول به ویژه نابینایان به تعداد انگشتان دست هم نمی‌رسد

نبود بیمه مشکلی اساسی
رحمانیان یکی از  دیگر از جوانان نابینای جهرمی نیز می‌گوید: در خانواده ما سه فرزند نابینا وجود دارد که یکی از آنها خودم هستم. ما نابینایان هیچ بیمه‌ای نداریم حتی یارانه‌ای در سازمان بهزیستی برای ما تعریف نشده است.
وی با اشاره به اینکه مشکل اصلی من بیکاری است،  اشافه می‌کند: چند سالی است من ازدواج کرده‌ام  اما پدرم هزینه‌ی زندگی ما را می‌دهد و هر چه هم مراجعه می‌کنیم سازمان بهزیستی صدای فریاد ما را نمی‌شنود در واقع آنها مدت‌هاست که ما را فراموش کرده است.

کانون نیاز به مکانی مناسب دارد
او که معتقد است اینجا مکان مناسبی برای تجمع نابینایان نیست و مناسب‌سازی برای ما نه در سطح شهر و نه حتی اینجا که کانون ما است صورت نگرفته، خواهان توجه بیشتر مسئولین به مشکلات نابینایان است.
رضا یکی دیگر  از فعالان کانون نابینایان شهرستان جهرم می‌گوید: من ۱۸ سال در جهرم رنج کشیده‌ام اما صدای من به هیچ جا نرسید. یک سال است که برای اینکه راحت بتوانم زندگی کنم به شیراز رفته‌ام. من متاهل و سرپرست خانواده هستم، به یاری خدا و به کمک یکی از دوستان در سازمان بهزیستی شیراز توانستم در یکی از درمانگاه‌ها کاری داشته باشم تا بتوانم خرج زندگی را در بیاورم.

مسئولین شعار ندهند
یکی دیگر از نابینایان جهرمی که ترجیح می‌هد اسمی از او در این گزارش آورده نشود می‌گوید: متاسفانه در جهرم نابینایان ابزاری هستند برای ترقی مسئولین، ما نردبانی شده‌ایم که از ما بالا می‌روند تا به خواسته‌هاشان برسند.

لزوم استفاده از ظرفیت نابینایان
دوباره به سراغ مسئول کانون نابینایان شهرستان جهرم می‌رویم. وی که دل پری از وضعیت نابینایان دارد می‌گوید:  اگر هر اداره و سازمان در شهرستان جهرم تنها یک نابینا را جذب و استخدام کند. نیمی از مشکلات نابینایان شهرستان از بین می‌رود
کلوانی می‌افزاید: در سال‌های گذشته حدود ۳۰ میلیون تومان در سال توسط رئیس سابق سازمان بهزیستی به کانون کمک می‌شد و جذب سرمایه برای کمک به بچه‌های کانون نابینایان صورت می‌گرفت اما در حال حاضر چشمان سازمان بهزیستی جهرم نابینایان را نمی‌بیند.

حمایت خیران راه‌گشاست
او که از خیران جهرمی می‌خواهد که به یاری آنها بیایند و برای نابینایان جذب حامی و بسته‌های تشویقی داشته باشند تاکید می‌کند: ما به دنبال حامیانی هستیم که بتوانیم با کمک آنها مکانی مناسب برای کانون نابینایان و کم بینا در شهرستان جهرم داشته باشیم تا بتوانیم کلاس‌ها و برنامه‌های مهارت‌آموزی را برگزار کنیم.

همدلی و همراهی بی‌گمان مشکلات را حل خواهد کرد

آنچه که در این گزارش آمد تنها بخش کوچکی از مصائب و ‌مشکلات نابینایان در جهرم است که حل آن هم جز با همدلی و همراهی همه امکان‌پذیر نییست. قطعا حضور ۳۰۰ نابینا و کم‌بینا در سطح شهرستان عدد کمی نیست که بتوان به سادگی از آن گذشت . حال دیگر این مسئولین هستند و این میدان….
به امید افتادن اتفاقات خوب برای کم‌بینایان و‌نابینایان عزیز جهرمی